Een paar dagen geleden belde er een jonge jongen aan, die Lars bleek te heten. Hij had een groot zwart kapje voor zijn mond. Hij had een tablet in zijn hand. “Meneer, wil u meedoen aan het armoedefonds?”

Hij legde uit dat meer kinderen dan ik dacht ’s ochtends zonder ontbijt naar school moesten en dat het fonds die kinderen en ook andere behoeftigen steunde. Maar ja, er komen wel meer mensen langs de deur, en dan lees je dat het geld wel goed terecht kwam, maar niet bij degenen die het nodig hadden.

Lars had mijn gedachten geraden. “Ik heb een legitimatiebewijs, meneer!”. Dat legitimatiebewijs kon wel kloppen, ofschoon het zwarte mondkapje veel van zijn gezicht verborg. “Hebben jullie ook een website?” vroeg ik. “Ja, meneer, Armoedefonds .nl.” “Nou Lars, dat ga ik direct even checken.”  

Lars wilde weten of ik meedeed, en voor welk bedrag en voor hoelang. “OK, Lars”, zei ik “Ik doe drie maanden mee voor 5 euro en als het mij dan bevalt misschien langer.” Lars was blij en ik ging kijken naar de site. En warempel. De site bestond.

De schoolgeldactie

Een paar dagen later belde er een meisje, Merle. Zij wilde checken of mijn gegevens klopten en vervolgens wilde zij wel enkele vragen beantwoorden. Op twee vragen wist ze het antwoord niet, maar op drie wel. Ze vertelde dat het fonds mensen wil helpen die in armoede leven, in Nederland. Dat het sinds 2013 bestond. Dat het was opgericht door een/meer inwoner(s) van het dorp Rosmalen.

Kun je een treffend voorbeeldproject noemen? “Zeker, de schoolgeldactie. Kinderen die het niet breed hebben krijgen een check van 50 euro en dan kunnen ze, bijvoorbeeld bij de HEMA, schoolspullen kopen. Ze moeten het wel voor september besteden.”

https://www.armoedefonds.nl/